woensdag 18 november 2015

Gelezen: Het puttertje: Donna Tartt

Jaar: 2013
Genre: Roman
Achterflaptekst: Theo Decker, een dertienjarige jongen uit New York, overleeft op wonderbaarlijke wijze een aanslag waarbij zijn moeder om het leven komt. Zijn vader is een paar maanden daarvoor verdwenen en Theo komt na de aanslag bij de familie van een rijke vriend terecht. Hij is verbijsterd door zijn nieuwe leefomgeving, verward door zijn klasgenoten die het moeilijk vinden met hem om te gaan en diepbedroefd door het verlies van zijn moeder. Theo vindt houvast aan dat ene object dat hem aan haar doet denken: een klein, mysterieus schilderij, dat hem uiteindelijk in de onderwereld van de kunst doet beland

Mijn mening:  Er moet mij van het hart, je moet wel van dikke pillen houden om het te lezen. Onmiddellijk zat ik in het hoofd van de hoofdpersoon. De aanslag was werkelijk zo levendig beschreven dat het net leek alsof ik er middenin zat en het naast die jongen overleefde.
Hoe hij in de jaren daarna overleefde door deze traumatische gebeurtenis waren voor mij een genot om te lezen. Het was alsof ik de dingen die hij meemaakte of zag soms kon proeven of ruiken. Dat vind ik echt bewonderenswaardig. Hopelijk is dit een juiste woordkeuze.
Het heeft mij tot de laatste letter geboeid. En zeker ook de liefde voor de kunst. Die is namelijk heel moeilijk in woorden te vangen. Toch heeft deze schrijfster dat in mijn ogen heel mooi gedaan.
Mijn eerste man, die overleden is, was kunstschilder. Nog vele werken heb ik van hem in huis. De onbeschrijfelijke waarde daarvan heeft deze schrijfster op een bijzondere manier gevangen.

***** vijf van de vijf sterren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten